JerenCe ! Sadece Bir Günce

Uzun zamandır blog camiasını takip edemiyorum ve tabikii tüm blogcuların buluşma merkezi konumunda yer alan Blograzzi’yi de! Blograzzi epeyi yol katetmiş durumda. Bana göre beta aşamasını geçmeyi çoktan haketmişde. Ama hala bazı eksikliklerin olduğu ya da daha açıkçası amacının dışına taşan bazı faktörlerin yer aldığını söylemek gerek.

Az önce silinen bloglarla ilgili Arda Kutsal’ın şu yazısını okudum. Gayet iyi hoş, Blograzzi’de bir çeşit temizliğin yapıldığı hemen dikkati çekiyor zaten. Arda Kutsal’ın yazısında “Blograzzi’de sisteme kayıt olmak isteyen blogların onay mekanizması ile dahil edildiğin” den bahsediyor ve “Blog kabul prosedürümüzde hassas olduğumuz ve kullanıcılarımız tarafından yapılan blog şikayetlerini de fazlasıyla ciddi aldığımız için sistemden silinen bloglar söz konusu olmuştur.” diye de devam ediyor. Blograzzi’nin moderasyon sistemi ile yürütülmesi elbette bir çok olumlu etki yaratmıştır. Ancak yine Arda Kutsal’ın sözleri ile ” Kısacası, biz Blograzzi olarak blog dediğimizde yazarın kendisini ifade ettiği, RSS desteği sunan ve kullanıcı yorumlarına izin veren platformları anlıyoruz.” ifadesini ben pek anlamıyorum.

Blograzzi, adından da anladığımız gibi sadece blog sahibi olan kullanıcıların üye olabileceği bir platform değil midir? Aksini ben söylemiyorum. Ama aksini yansıtan bazı detayların yer aldığını söyleyebilirim. Hatta bu durumda Blograzzi moderatörleri uyuyor mu? Diye de sorabilirim.

Örneğin 1,2,3,4,5 v.s. liste uzayabilir. Sanırım bunları moderatör arkadaşların takip etmesi gerekir. Blog sahibi olmayanların Blograzzi’ye nasıl üye olabildiklerini ve nasıl denetlenmediklerini, üstelik nasıl yorum yazabilip, oy kullanabildiklerinide Arda Kutsal açıklayabilir.

Bu Yazıyı Paylaşın

Anlamak imkansız! Hayat yolu meşakkatli, ama zannettiğimizden daha kısa. Bir gün bir köşe başında, bir gün yol ortasında, hastane köşesinde ya da uykuda ansızın yolculuk sona eriyor.

Ölüm her yaşta, geride kalan için acı demek, türü ne olursa olsun. Yine de öyle zamansız duran kalpler var ki yakınlık ya da uzaklık derecesi ne olursa olsun oldukça derinden etkiliyor.

Son zamanlarda eskiden hiç olmadığım kadar iyimser bakmaya çalışıyorum olaylara. Canımızı acıtan ne olursa olsun, sıyırıp atmanın, ondan kurtulmanın kendi elimizde olduğunu bilmek yetiyor sanırım. Çünkü hayat yaraya neşter atmaya değmeyecek kadar kısa!

Yaşamak için türlü mücadeleler içerisine gireriz ve çoğu zaman bu mücadele zorluklarla doludur. Yaşam adına mücadele etmeyi düşünmeyen insan, kendi yaşamına karşı bir eylem içerisine giriyor. O insan için hayat adına çabalamak değil, kendi yaşamını devam ettirmeye çabalamamak olgusu daha ağır basıyor.

Anlamak imkansız dedim, çünkü; henüz yaşamanın bile tam olarak ne demek olduğunu bilmeyen, ufacık bir bedenin kendini bir boşluğa bırakarak canına kıyması, anlaşılır gibi bir şey değil. Böyle bir şeyi insan dile bile getiremiyor. Mesai arkadaşlarımdan birinin kuzeni, kendini bir apartmanın çatısından aşağı atarak canına kıymış. Henüz 16 yaşında ve gerçekten hayatın çok ama çok başında. Düşününce mantığımın bunu algılayamadığını fark ettim. Öyle ya, nasıl bir acı, nasıl bir buhran buna neden olabilirdi ki? Gençliğin,bu kadar çok intihar meyilli olması çok üzücü. Hata anne babalarda mı? Yoksa toplum olarak hepimizde mi? İntihar özendiriliyor mu acaba? Henüz çocuk sayılabilecek bir yaşta ölümü oyun olarak mı algılıyorlar, öyle mi yansıyor onlara acaba? Peki şimdi o anne babanın suçu ne? Bu acıyı yaşamayı nasıl hak etmiş olabilirler ki?

İnanın beynim almıyor ve tüylerim diken diken. Dedim ya anlamak imkansız. Zira anlayabilmek için o an o çocuğun neler hissettiğini biliyor olmak lazımdı!

Aslında ailelere çok büyük görevler düşüyor. Yeterince sabırlı olup dinlemesini bilmiyor muyuz acaba? Gençtir unutur, geçer diyoruz ama içinde derin yaralar taşıdığını fark edemiyor muyuz? Anne, babaların çocuklarıyla arkadaş olabilmeleri işte bu yüzden çok önemli. Sorunlarını anlatabilecekleri, anlayışlı anne babalara sahip olan çocuklar, daha şanslı olsa gerek!

İntihara kalkışanların bir kısmı ölmek ve yaşamak arasında karar verememişir. Sonuçta ölmek, yaşamaktan daha ağır basar. Unutmamalı ki; intiharlar ne sadece zengin, ne de fakir kesimlerde görülür. Toplumun herkesimin de yer alabilir.

İntihar eğilimli gençlik, sonuçta zamansız duran kalpler ve ardında acısı dinmeyecek anne babalar. Dilerim bu tür haberleri bir daha asla duymayız.

Bu Yazıyı Paylaşın

“Yapmaya değecek tek yolculuk, içimize yapacağımız yolculuktur” İtalyan yazar Susanna Tamaro’nun, ‘Yüreğinin Götürdüğü Yere Git’ adlı kitabının en can alıcı cümlesiydi bu!

Neredeyse bu kitabı okumayan ya da adını duymayan yoktur sanırım. Kitabın yayınlandığı günden beri; hepimizi yüreğimizin götüreceği noktaya varma telaşı aldı. Yüreğinin sesine kulak verip, götürdüğü yere ulaştığında mutluluğu yakalayabilen kaç kişi vardır bilmiyorum. En azından benim yüreğim beni yanıltı, onu biliyorum.

Her zaman o iç ses doğruyu söylemeye biliyor! Sanırım bu durumda mantığın ön plana çıkıp, iç sesi yönlendirmesi gerekiyor ki, asıl o zaman içimize yaptığımız yolculuk sonucu yanılgılar yaşanmaz. O iç ses; mantığı çiğneyip, yükselmeye başlayınca, biryerlerde yalnış olduğunu farketmenin zamanı gelmiş demektir.

Bazen gördüğümüz yalnışlar, hatalar ve hayal kırıkları karşısında; iç sesimizi konuşturarak, belki de kendimizi kandırarak, gelip geçici hayal kırıkları olduğuna, hataların tekrarı olmayacağına inandırmaya başlarız kendimizi! Bütün iyimser duygular harekete geçer ve hiç birşey olmamış gibi, başa sarmış olduğumuzu zaman ilerledikçe ancak, çok geç farkederiz.

” Aslında yüreğimizin götürdüğü yere gitmek için çok yıprandık artık.” Bu sözleri sarfeden arkadaşım aslında çok haklıydı. Evet, çok yıprandık ve belki de yıprattık. Zaman zaman hep tekrarladığım gibi; başkaları tarafından bize uygun görülmüş elbiselerin içine sığmak için  epeyi rejim yaptık, yine de o elbise dar gelmeye devam etti. İlla ki o elbisenin içine sığabilmek adına sıfır bedene yaklaştık. Sonuçta sağlığımızdan olduk ve çok geç farkettik.

Artık kendi bedenimize uygun elbiseyi giyme zamanı. Yani başkalaşmaya başlayan benliğimizi bulma zamanı. Susanna Tamaro çok haklıydı; “Yapmaya değecek tek yolculuk, içimize yapacağımız yolculuktur.” Şimdi o yolculuğa çıkma zamanı. Öfkeleri, nefretleri, kinleri unutup yeniden varolma zamanı!

Tanrı yalnızlıktan sıkılmış, yer yüzüne bakmaktadır. Yer yüzünde yaşayan kulların her biri, ayrı ayrı yalnızlıktan sıkılmış gökyüzüne bakmaktadır. Gök yüzüne bakan kullar; tanrının gözleriyle karşılaşır, gözlerini yıldız zannederler. Ardından bir kaç yıldız daha görme telaşı alır kulları. Tanrı manzara karşısında, kendi yalnızlığını unutur, duygulanır ve gözleri yaşarır, birden gök yüzünü bulutlar kaplar, ardından karanlık. Kullar tekrar yıldızları görmek arzusu ile gökyüzüne bakmaya devam ederken, tanrı kullarına bakmaktan vaz geçer ve artık sabah olmuştur.

Yıldızları ve güneşi aynı anda görmek imkansız. Ya yıldızınızın peşinden gidin ya da bırakın güneş doğsun !

Bu Yazıyı Paylaşın

Uzun zamandır görüşmediğiniz biri, birden sizi arar ve ” bana büyü yapılmış, tariflere göre o sensin” derse ne yaparsınız? (Bir önceki yazımda dilediğim efekti diliyorum şimdi. Hatta bakla açan bir kadın animasyonu iyi giderdi.)

Kendimden şüphe duymaya başladım Acaba diyorum bir çeşit telepati yolu ile yapmış olabilir miyim? Olay şöle gelişti: bir gece, (yoga yapmaya heveslendiğim gecelerden biri olabilir bu.) gayet konsantre, bağdaş kurmuş vaziyette ve işaret parmaklarımla şakaklarıma hafif bir baskı uygulamaktayken (Bu esnada hıımmm filan diye bir ses çıkarıyorumdur muhtemmelen) telepati kurmayı başarıp, bütün kötü enerjimi yöneltmiş - işi, gücü, hayatı mahvolsun- büyüsü yapmış olabilirim.  Okadar etkili bir büyü yöntemiki bu anında etkisini gösterir ve gerisi malum

Şimdi erkeklere kızıyorum bazen ve tepki olarak ” feministsin” filan tarzında eleştiriler alıyorum. Erkeklerin taktiklerinden biri bu bahsettiğim hadise. Tabi ucuz yollu, cehaletin küresinde yer alan erkeklerin….

Geçenlerde bir telefon aldım; ” Ceren acilen konuşmalıyız, lütfen beni dinler misin?” İyi dinleyelim bakalım yıllar sonra aciliyet arzeden mevzu nedir?

” Son zamanlarda hayatım alt üst ve birsürü şey ters gidiyor. Hoca( lara) filan gittim, ( bir kaç hoca yalnız) sana büyü yapılmış dediler. Hepsinin söylediği “bir bayan tarafından sana büyü yapılmış” ve tariflerine sen uyuyorsun”

Gülsem mi - ağlasam mı ? Benimde tüm gayem oydu zaten, bir büyü yapsamda milletin hayatını mahvetsem! Becerebilsemde kendi hayatımı yoluna koyacak büyü yapabilsem, daha iyi olmaz mı? Neyse bu kadarla bitmiyor elbette!

” Dediler ki; ” bu büyüyü bozarız, ammaaa büyüyü yapan kişiye çok zarar verir! ” ben de sana sorayım dedim, yaptın mı? Sana zarar gelsin istemem. ” (Ne kadar düşünceli!)

He yaptım, çok iyi yaparım…. Bir okudum, bir üfledim oldu bitti!

Sonrasını söylememe bile gerek yok. “Yemekte konuşsak….” Pek çok taktik gördüm ama, böylesini hiç görmedim doğrusu.  15- 16 yaşındaki kızlar bile bu numaraları yutmuyor artık heralde.

Denemek isteyenler varsa, şimdiden söyliyim vaz geçin, bu taktik işe yaramaz…

Sırası gelmişken, ben bir sanal bakla açıveriyim (!)

Bu Yazıyı Paylaşın

Alexa’ya küsmüştüm beni sevmiyor diye. Alexa botlar sözlerimi dikkate aldı ve niyayet beni mutlu etmeye karar verdiler. sonunda milattan kalma tema resmimi kaldırıp, günümüz temamı gösterime aldıklarını bana bildirdiler (!) Tamam tamam özüre gerek yok

Nasıl duygulandığımı anlatamam! Biraz geç oldu ama Alexa botlar beni inceden farkettiler (!)

Wolkanca demiş ki; “alexa yı napcan allansen. bırak sevmeyiversin (:

kadın olunca işte böle blogger bu tür problemler yaşanabiliyor. kadınlar bloglarını çok seviyor, acayip kıymet veriyor.” Yani kızmalı mıyım, iltifat olarak mı almalıyım bilemedim Volkan ama, ben amacıma ulaştım. Zira; neyi seversen sev, emek vermeden, kıymet vermeden bir değer taşımıyor. Canım blogum, canım canım

Alexa öpücüğü haketti

Bu Yazıyı Paylaşın

Bazen yazarken arada sesli efekt filan olsa ne iyi olurdu diyorum İğrenç espirilerime arada hıhıhı diye gülen bir efekt olsa hiç de fena olmazdı (!)

Başlık aynen şu; ” Üye olan her 500. kişiye Nokia cep telefonu.” Sonra kocaman puntolu bir yazı ” Hediye” ve “!” işareti ( işaret önemli.)  Benim merak ettiğim bu 500. kişiye sıra gelir mi? 500. kişi hiç gelir mi?  ( işte tam burada hıhıhı)

500. kişi belki de siz olabilir ve Nokia 1600 ya da 2626 kazanabilirsiniz. Bunu söyleyen bugünnealsam.com. Ben onu biraz değiştirdim; bugünnesallasam.com yaptım, iyi olmamış mı? ( Şu efekt olayına eğilmem lazım.  yine buradan uygun şahıslara sesleniyorum; benim için şuna bir formül bulun olmaz mı? )

Bende siteme üye  olan  her 100. kişiye bir adet notebook hediye ediyorum(!)

Bu günde bunu salladım

Bu Yazıyı Paylaşın

2008  -Avrupa Kültürlerarası Diyalog  Etkinlikleri- kapsamında yer alacak bir kısa film yarışması başlatıldı. Yarışmaya 1 Mayıs 2008 tarihine kadar başvuru kabul ediliyor.

Henüz AB’ye girme ihtimalimiz çok düşün olsada,  sanat adı altında kültürel ayrım yapılmaksızın düzenlenen bu yarışma; farklı kültürlerin bir çeşit entegrasyonu niteliği taşıyacak.

Yarışmaya 10 dakikayı geçmeyen ve 1 Ocak 2006 tarihinden sonra çekilmiş her türde kısa film ile katılınabilecek. Yarışmacıların daha önce bir yarışmaya katılmış veya ödül almış olmaları engel değil.

Yarışmanın birincisi,  Almanya’da düzenlenen Oberhausen Kısa Film Festivali’ne seyahat ve Shadow Edius DVX Desktop kurgu sistemi, ikincisi  Fransada düzenlenen Clermont-Ferrand Kısa Film Festivali’ne seyahat ve Edius Neo Pro Notebook kurgu sistemi, üçüncüsü ise Hollanda Rotterdam Kısa Film Festivali’ne seyahat ve Edius Neo Notebook kurgu sistemi ödüllerinin  sahipleri olacak.

Radyo Mydonose’un da destek verdiği yarışma, Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi ve Ankara Üniversitesi Avrupa Toplulukları Araştırma ve Uygulama Merkezi iş birliği ile gerçekleştiriliyor.

Yeteneklerine güvenen ve kariyer yapmayı hedefleyen gençler için, değerlendirilmesi gereken güzel bir fırsat. Yarışmacı olmak veya detaylı bilgi  almak için  A.K. T.D ( Avrupa Komisyonu Türkiye Delegasyonu) resmi web sitesini ziyaret edebilirsiniz.

Bu Yazıyı Paylaşın

Microsoft’un düzenlediği ” yeni nesil pc tasarım” yarışmasının sonuçları şimdilik belli oldu. Tasarım vitrini ise, görülmeye değer. Yarışmanın birincisi, aynı zamanda 25.000$’ında sahibi olan, Allen Wong oldu.

25.000 $’lık ödülden sonra, sıra 2.500$’lık ödülün sahibini belirlemeye geldi. Next - Gen  PC Desining sitesinde halen devam eden oylama 15 Mart tarihinde sona eriyor. Gerçekten tasarımların her biri, birbirinden güzel ve karar vermek oldukça zor. Tasarımlara oy verebilir veya yorum yazabilirsiniz. Vitrinde yer alan tasarımların kısa tanıtımlarını incelemek isterseniz, şuraya göz atabilirsiniz.

Fotoğrafta yer alan PC, tasarımcısına 25.000$ kazandırdı. Bakınca mangala benzeyen bu tasarımın, hayatı nasıl kolaylaştıracağını ben pek anlamamış olsamda ( fikrimi sormadılar ya neyse …) Allen Wong ” Gelişen dünyanın bilişim ve bilgisayar eğitimi ihtiyaçlarını karşılayacak” diye düşünüyor ve bu tasarım için Kenya’da yaşadıklarının ilham verdiği söyleniyor..

Aslında pekte haksız sayılmaz. Özellikle Çin yemek çubukları ve Çin pazarı söz konusu olunca, oldukça zekice bir tasarım olduğu söylenebilir. 1.3 Milyarlık Çin halkı ve onların kendilerine özgü yemek tepsileri ve yemek çubukları göz önüne alınarak, zaten kullanımında hiç bir zorluk çekmedikleri Asyalı nesneler ile donatılmış bu PC,  1.3 Milyar Çinli için aşina oldukları bir tasarım oldu. Böylece; üç öğün yemek kadar zorunlu bir görsel ifade kullanılarak, önce Çinlilerin, dolayısı ile tüm Dünya’yı saracak pazarın kapısı açılmış oldu.

Çok zekice değil mi? Çin yemeği seviyorsanız, bu PC tam size göre

Bu Yazıyı Paylaşın

Şu bluetooth denen teknoloji sayesinde; masaüstü ve dizüstü bilgisayarlar ile cep telefonları, avuç içi bilgisayarlar, yazıcılar, dijital fotoğraf makinaları klavyeler ve hatta bir fare arasında kısa mesafeli kablosuz bağlantı sağlayabilirsiniz. Elbette sınırları zorlayan pek çok teknoloji aleti içinde kullanılabilir.

Henüz bluetooth hayatımızda yokken, bir gün kablosuz yaşamla tanışıp, kabloları kenara atacağımızı düşünmemiştik. Bu teknoloji harikasını hayatımıza sokanlara teşekkürler!
Şimdi oturup size bluetoothun nimetlerinden bahsedeceğimi sanıyorsanız, yanılıyorsunuz. Hayatımızı kolaylaştırıyor o ayrı. Yine her zaman olduğu gibi benim derdim başka Şöyle ki :

Bluetooth, insan beyninde kullanılabilir mi ? diye bir merak içerisindeyim (!) Bazen konuşmak zannedilenden de zor oluyor malum. Tek kelime bile etmek içimizden gelmese bile; karşı tarafa ayıp olmasın diye, hele hele o anlarda özenle kelimeleri seçmek ve konuşmak zorunda kalırız. Benim buna itirazım var! Hani diyorum keşke insan beynine entegre olabilen bir alet icat edilse ve bluetooth aracılığı ile, kendimizi yormadan o an da karşı tarafa kelimeleri aktarabilsek(!)

Buradan bilim adamlarına sesleniyorum; lütfen bu konu hakkında biraz çalışsınlar ve mümkünse icat etsinler. Gerçekten ne diyeceğimi bilemediğim anlarda ya da demek istemediğim anlarda, illa ki bir cevap gerekiyorsa, iki, üç kelime demek isterdim; - bluetooth bağlantını aç! - sonrasında gelsin cevaplar (!) Tamam kabul ediyorum, biraz bilim- kurguvari oldu ama, düşünsenize sizcede bluetoothlu iletişim hoş olmaz mıydı?

Bu Yazıyı Paylaşın

“Biskivü denince akla, hemen onun adı gelir.” ” Acaba nedir nedir?” Elbette bu bir Eti reklamı. Bu reklamı bilmeyen yoktur sanırım.  Gecenin bu vaktinde birden anımsamama sebep; şu meşhur Facebook’un, forward olayı.

Nasıl bir çılgınlıktır anlamıyorum! ” forwardlayın bakalım ne olacak?” Yani ne olmasını bekliyorsunuz ki? Birde yapmazsak ne olacak? Delinin biri kuyuya taş atmış misali, zekinin biri; ” al bir bak abi ” diyor, o diğerine, derken altına  neredeyse ” ölümü gör forwardlamazsan ” uyarısı ekleniyor. Milletde matah birşeymiş gibi, aslında kendisi bile video, resim her ne haltsa bakmamışken, kalkıp aynen bir başkasına. İmdat artık! Biri buna bir son versin!

Zavallı şirin bir köpek, milletin elinde maskara olmuş, herkesin sayfasında mevcut. ” Forwardlayın bakalım ne olcak? Lamazsam ne olcak onu bir söyleyinde, kendimizi riske atmayalım.

Şimdilerde en moda Youtube’nin kapatılması ile gündeme gelen, Atatürk’ü konu alan şu iğrenç video. Adamlar bunu Facebook aracılığı ile, forwardlayıp duruyor, mantık olarakta;” sakın izlemeyin, rayting yapıyor, siz girin şu şu adımları izleyin videoyu kaldırtın.” Be salak herif sen bu videonun reyting almasını istemiyorsun da, ne halt etmeye birde Facebooklara taşıyorsun?

Henüz yetkili makamların bu durumdan haberi yok sanırım, zira olsaydı Facebook erişim yasağıda gelirdi (! ) Sonrada kalkıp ecnebi alemi yerden yere vurun. Hele siz kendinize bir çeki düzen verip, kullanılmasında aracı olmayın yeter!  Heryeri kirletmekte milletçe üstümüze yok bravo!

Bu Yazıyı Paylaşın