Biz kızlar bu masala öyle kendimizi kaptırmışız ki, gerçekten kurbağayı öpünce prense dönüşeceğini zannedip durmuşuz yıllarca. Bu kurbağa masalını nerden hatırladığıma gelince; günlerdir dilimde “küçük kurbağa küçük kurbağa kuyruğun nerede, – kuyruğum yok kuyruğum yok yüzerim derede.” Kendimi 15 yaşın da falan zannediyorum heral de ki, dolandı dilime bir türlü engel olamıyorum. İnanması güç ama, gece yatarken bile kendimi küçük kurbağa demekten alıkoyamıyorum Hayır beyaz atlı prensi arama yaşım da geçti Yinede bu salak masal ve salak şarkı yüzünden öpünce prense dönüşür mü diye düşünmeye başladım, olurmu acaba? Sanırım bir çeşme başın da durmak gerek bunun için, kim bilir belki kurbağa prens çıkagelir

Aslın da böyle bir yazı yazmamın nedeni tabiki kurbağa ya da prens değil, o işin eğlenceli kısmı. İnsanların dış görüntüsüne bakarak değerlendirmemek gerektiğini vurgulamak istedim. O  görüntünün altından bir prensmi, kötü kalpli cadımı çıkacağını bilemezsiniz. gördüğümüz şeyler bazen bizi yanıltır, tıpkı bir mağaza vitrini gibi. Mağazanın vitrini daima göze hitap edecek şekilde düzenlenir ama, bazen içine girdiğimizde aradığımızın orada olmadığını görürüz. Dışardan Paris Hilton diye, içinde Maddonna olduğunu düşünemeyiz değil mi ?

Sizler için bunlarıda karaladım

• İç sesiniz ne diyor?
• Yazmaktan sıkılmak
• Kadın, başını dik tut!
• Türk Bloglarına Neler Oluyor? MİM
• Kaçıncı Sonbahar yalnızlığı, kaçıncı hüzün ikindisi?