Moda olmuş, herkes de bir depresif hali. – En mutsuz sen, en üzüntülü sen, en yorgun, en berbat gün senin, en kötü arkadaşlar, en kötü aile senin, yetmiyor mu? En kötü sevgili de sende! – Hal böyle olunca depresif olmanda son derece normal tabi. Ah keşke birileri gelse de seni o depresyondan çekip kurtarsa değil mi? ( Kimsenin işi gücü yok ya senle uğraşacak ha) Yok yok şimdi kendimden bahsettiğimi düşünücekseniz ama değil. “Ya kendin dikebilirsin ya hiç kimse. eline bir iğne, bir iplik verebilirim, dedi Tanrı.” Ben iğne ve ipliği kullanmaya alışalı çok oldu. Zaten öyle de olması gerekmez mi? Kim kime yardım edebilir, dinlemenin ötesinde? Ya da kim kime akıl verebilir. ( onda ki fazlada artık taşıyorsa başka tabi.) Otur oturduğun yerde ve insanların gelip elinden tutmasını, seni depresyondan çıkarmasını bekle. Neden kendine acımaktan vazgeçmiyorsun, dışarıda olup bitenden ders alarak ? Artık koyun olmuşuz, güdülmekten zevk alan birer koyun! Önünde kültablası, içi izmarit dolu, iki katı oranında zehirlenerek, yeni bir izmarit daha atar içine. Ancak birisi, “ döksene artık şunu!”diyene kadar nefes almakta çekliği güçlüğün farkına varamaz. Bunun pis olmakla ya da tembellikle ilgisi yoktur. Sadece birilerin ona ” dök” komutunu vermesi gerekmektedir. Bir tek yemek yemeyi ve tuvalete gitmeyi unutmuyoruz ( koyunlarda unutmuyor heralde ondan) Geri kalan herşey için bir komut lazım sanki. Hatta gülmek için bile. Kendi kendine gülen gördünüz mü hiç ?( Eh var da artık onlar kim ben söylemiyeyim siz tahmin edin.) Çok az var, çünkü; gülmek için de  başka bir komuta ihtiyaç var. Birinin çıkıp ceeeee demesi gerekir bu durumda (!) Hayatlarımız okadar çok başkalarına endeksli ki, yalnızlık korkutur olmuş bizi. – Zaten hep yalnız değil miyiz? -

Kısaca, ” ateş düştüğü yeri yakar” atasözünü hatırlarsak, kimse kimsenin çok da umrunda değil. Herkes kendi yarasını sarmayı öğrenmeli. Bir an durup dışardan hayatını seyredersin, ki bakarsın ki kayıp gidiyor. Çevren de var olan insanlar farkında bile değildir, onlar için dışardan görünen kısmı önemlidir. Görünen kısmı ise, sadece ” ben ben” demeleri için yeterlidir.

Elinizde ki iğne ve ipliğin değerini bilin. Zira  en büyük terzi sadece sizsiniz….

Sizler için bunlarıda karaladım

• İki Melek
• Kalıplaşmış Yaşam
• Ey Ruhum, Bende Kal!
• Normal İnsan Kime Denir?
• Can Kırıkları