Uzun zamandır blog camiasını takip edemiyorum ve tabikii tüm blogcuların buluşma merkezi konumunda yer alan Blograzzi’yi de! Blograzzi epeyi yol katetmiş durumda. Bana göre beta aşamasını geçmeyi çoktan haketmişde. Ama hala bazı eksikliklerin olduğu ya da daha açıkçası amacının dışına taşan bazı faktörlerin yer aldığını söylemek gerek.

Az önce silinen bloglarla ilgili Arda Kutsal’ın şu yazısını okudum. Gayet iyi hoş, Blograzzi’de bir çeşit temizliğin yapıldığı hemen dikkati çekiyor zaten. Arda Kutsal’ın yazısında “Blograzzi’de sisteme kayıt olmak isteyen blogların onay mekanizması ile dahil edildiğin” den bahsediyor ve “Blog kabul prosedürümüzde hassas olduğumuz ve kullanıcılarımız tarafından yapılan blog şikayetlerini de fazlasıyla ciddi aldığımız için sistemden silinen bloglar söz konusu olmuştur.” diye de devam ediyor. Blograzzi’nin moderasyon sistemi ile yürütülmesi elbette bir çok olumlu etki yaratmıştır. Ancak yine Arda Kutsal’ın sözleri ile ” Kısacası, biz Blograzzi olarak blog dediğimizde yazarın kendisini ifade ettiği, RSS desteği sunan ve kullanıcı yorumlarına izin veren platformları anlıyoruz.” ifadesini ben pek anlamıyorum. (more…)

Anlamak imkansız! Hayat yolu meşakkatli, ama zannettiğimizden daha kısa. Bir gün bir köşe başında, bir gün yol ortasında, hastane köşesinde ya da uykuda ansızın yolculuk sona eriyor.

Ölüm her yaşta, geride kalan için acı demek, türü ne olursa olsun. Yine de öyle zamansız duran kalpler var ki yakınlık ya da uzaklık derecesi ne olursa olsun oldukça derinden etkiliyor.

Son zamanlarda eskiden hiç olmadığım kadar iyimser bakmaya çalışıyorum olaylara. Canımızı acıtan ne olursa olsun, sıyırıp atmanın, ondan kurtulmanın kendi elimizde olduğunu bilmek yetiyor sanırım. Çünkü hayat yaraya neşter atmaya değmeyecek kadar kısa! (more…)

“Yapmaya değecek tek yolculuk, içimize yapacağımız yolculuktur” İtalyan yazar Susanna Tamaro’nun, ‘Yüreğinin Götürdüğü Yere Git’ adlı kitabının en can alıcı cümlesiydi bu!

Neredeyse bu kitabı okumayan ya da adını duymayan yoktur sanırım. Kitabın yayınlandığı günden beri; hepimizi yüreğimizin götüreceği noktaya varma telaşı aldı. Yüreğinin sesine kulak verip, götürdüğü yere ulaştığında mutluluğu yakalayabilen kaç kişi vardır bilmiyorum. En azından benim yüreğim beni yanıltı, onu biliyorum.

Her zaman o iç ses doğruyu söylemeye biliyor! Sanırım bu durumda mantığın ön plana çıkıp, iç sesi yönlendirmesi gerekiyor ki, asıl o zaman içimize yaptığımız yolculuk sonucu yanılgılar yaşanmaz. O iç ses; mantığı çiğneyip, yükselmeye başlayınca, biryerlerde yalnış olduğunu farketmenin zamanı gelmiş demektir. (more…)