Çiçekleri çok sevmeme rağmen, uzun yıllar evimde çiçek besleme cesaretini kendimde bulamadım. Çünkü; bana göre evde çiçek beslemek ya da evcil bir hayvan beslemek aynı sorumlulukları gerektirir. Zamanında suyu verilmeli, güneş görebilmeli, zaman zaman toprak havalandırlılmalı v.s. Bu görevlerden bir tanesini aksatırsam çiçeklerimin sağlıklı yaşayamayacağını bildiğimden, çiçek besleme riskini almak istemedim. Tabi bu bahsettiğim durum iki yıl önce değişti.

Evimde pek çok çiçek besliyorum ve her birinin güneşi rahatlıkla görebilmesi için mobilyaların yerlerini onlara göre ayarlıyorum. Balkonlu evlerde yaz aylarında sorun yok, nede olsa balkonda rahatlıkla çiçek besleyebilirsiniz. Malesef balkonu olmayan evler için, her mevsim aynı konforu sağlamak size düşüyor.

İki haftadır taşınma telaşındayım ve malesef yeni evimde balkon olmadığı için bu konforu sağlamak bir hayli zamanımı aldı. Günün her saati güneş ışığı hangi noktadan evin içine yansıyor diye epey uğraşmak zorunda kaldım. Sonuçta istediğim sonucu aldım ama, çiçeklerin bazılarını  hediye etmek zorunda kaldım.

Çiçek sahibi olmak ve blog sahibi olmak bana göre aynı şeylerdi. İlk yazmaya başladığım dönemlerde bu sorumluluğun altından kalkabildiğimi düşünüyordum. Oysa zamanla karmaşanın arasında, yazı yazma yetimi kaybettiğimi farkettim. Ertelediğim her satırın ardından, yazmaktan uzaklaştığımı sonuçta yazacak birşeyin kalmadığını görmek beni üzdü.

Yoğun iş temposu, yeni bir çevre, yeni iş ortamı derken; kişisel zevklerimden ne kadar çok ödün verdiğimi farkettim. Gündelik yaşamı bile zar zor takip eder hale geldim. Oysa hayatım boyunca hep bir iki satır karalamak kadar beni mutlu eden birşey olmamıştır.

Zamanla yalnış giden şeyleri farketmek ve hataları telafi etmek için kendimize fırsat vermeli ve bizleri mutlu eden faktörlere uzaklaştığımız mesafeleri, yakınlaştırmalıyız. Şimdi bunu yapma arzusundayım ve umarım uzayan mesafe bir an önce kapanır.

Bencil davranıp ihmal ettiÄŸim ve aldığım sorumluluÄŸu yeterince taşıyamadığım için; JerenCe’den özür dilerim….