<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Tesadüfen yaşıyoruz! yazısına yapılan yorumlar</title>
	<atom:link href="http://www.jeren.org/2008/06/17/tesadufen-yasiyoruz/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.jeren.org/2008/06/17/tesadufen-yasiyoruz/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Thu, 22 Dec 2011 15:42:35 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=abc</generator>
	<item>
		<title>rüyac? tarafından</title>
		<link>http://www.jeren.org/2008/06/17/tesadufen-yasiyoruz/#comment-1880</link>
		<dc:creator>rüyac?</dc:creator>
		<pubDate>Wed, 16 Jul 2008 05:53:42 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.jeren.org/?p=294#comment-1880</guid>
		<description>Tüm tepkilerimiz uçlarda. Kaos içinde yalpalamak denilebilir mi buna? Sevinece?iz, co?a gelip atomik gülücükler ile havai fi?ekler atar gibi oluyoruz. K?r?l?nca, bizi k?ran? yok etmek en güzel çözüm oluveriyor. Merhaba demesin kimse, o anki psikolojimiz ne ise, onunla ya üzerine yürüyüp sar?l?yoruz, ya da yumruklar?m?z? s?k?p sald?r?veriyoruz art niyetli sata?malardan sanarak bunu. Bir haber geçiyor aynen ?öyle.
&quot;Baba husumet besledi?i bir ki?iyi, o?lunun öldürmesini istiyor. O?ul tutuyor babay? öldürüyor. Baba o?luna ?öyle diyor son an?nda; &#039; O?lum beni bu da? ba??nda b?rakma, ya tamamen bitir i?imi, yada hastaneye götüryeti?tir beni&#039; &quot; 
Böyle bir baba, böyle bir o?ul. Böyle bir aile, böyle bir toplum. Çe?itlenebilir dahas?. Tozutunca da tam tozutuyoruz de?il mi? o bile uçlarda oysa.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Tüm tepkilerimiz uçlarda. Kaos içinde yalpalamak denilebilir mi buna? Sevinece?iz, co?a gelip atomik gülücükler ile havai fi?ekler atar gibi oluyoruz. K?r?l?nca, bizi k?ran? yok etmek en güzel çözüm oluveriyor. Merhaba demesin kimse, o anki psikolojimiz ne ise, onunla ya üzerine yürüyüp sar?l?yoruz, ya da yumruklar?m?z? s?k?p sald?r?veriyoruz art niyetli sata?malardan sanarak bunu. Bir haber geçiyor aynen ?öyle.<br />
&#8220;Baba husumet besledi?i bir ki?iyi, o?lunun öldürmesini istiyor. O?ul tutuyor babay? öldürüyor. Baba o?luna ?öyle diyor son an?nda; &#8216; O?lum beni bu da? ba??nda b?rakma, ya tamamen bitir i?imi, yada hastaneye götüryeti?tir beni&#8217; &#8221;<br />
Böyle bir baba, böyle bir o?ul. Böyle bir aile, böyle bir toplum. Çe?itlenebilir dahas?. Tozutunca da tam tozutuyoruz de?il mi? o bile uçlarda oysa.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>

