Kaçıncı Sonbahar yalnızlığı, kaçıncı hüzün ikindisi?
Kelime oyunlarının gölgesine saklanıp, içinde ki titrek haykırışı bastırmaya çalışırken; bir ben olabilmek, bir sende ki bana dokunabilmek, bir de içine çekebilmek Sonbahar’ı, büyülü doğayı. Bir ikindi vakti, hüznün sandalını batırmaya çalışmak ne güzel…
Geçmişi kirletmek var bu günde, üstüne yeni resimler eklemek sonra. “Bir varmış, bir yokmuş”la başlayan masalın kahramanı olmakta, kahramana türküler yakmakta… Sonra, parmaklarının ucunu yakmakta var sigaranın alevinde, dünyayı yakmakta. Sonbahar’a inat, güpe-gündüz içini ısıtmakta var düşünde, kaybolmakta var gözlerinde ki dehlizlerde…
Bilmem bu kaçıncı Sonbahar yalnızlığı, kaçıncı hüzün ikindisi? Her biri öncekine inat; daha bir geceye yakın, akşamı yok, sabahı yok! Her biri yine bir öncekine inat; derin çizgiler bırakarak devrediyor yerini, başka bir bahara… En çok gölgesinde ki kızıllığı seviyorum Güneş’in; geceye inat, gökyüzünü yırtarcasına, zorlada olsa içimi ısıtmaya çalışmasını, tualime yansımasını rengarenk. Bir çocuğun, yoksulluğuna inat, ekmeği kavrayışını hatırlatıyor, hayata direnişini, yeniden yeniden büyüme çabasını. Çaresizliğine inat, yüzünde ki gülümseyişini hatırlatıyor. Sessizliği bozan Martıların ağlayan sesi kulaklarımda, bir de içime sızan yağmurun… Yağmurdan ıslanmış, toprak kokusu burnumda, buram bumaram, bir de annemin kokusu; çocukluğumu bıraktığım kucağında…
Kadın olmak ne zor anne, bir de insan olmak? Kundaklara sarıp-sarmalamak, yüreğime sevgini bırakmak yetmedi ki; ne kadın olmaya, ne insan! Gözlerine oturan bebek, kalabilseydim keşke! Şimdi diğer yanım, sen yarım, sende ki yarım eksik olan. Bende ki eksik kalan… Bir bütünün, eksik parçası olmak ve öyle de kalmak ne zor iş be anne!
Bir geçmişi kirletmek var bu günde, bir de kirlenmek dünde! Bir sen de yarım kalmak var, bir de ben de eksik olmak…
Sizler için bunlarıda karaladım
Kategori: JerenCe
özellikle son paragrafı çok sevdim. Annelerimizin gözündeki bebekler kalabilseydik keşke.
mrb yazılarınızı çok beğendim .Özelliklede bu yazıyı o kadar güzel ki sonunun nasıl geldiğini anlamadım bile.. teşekkürler..
çok güzel bir yazı yazmışsınız tebrikler
yarım kalmak ve eksiklik
bu derin
ve çözüm baştan sona
kişinin ellerinde değildir bence
hayat ellerimizle dilediğimiz gibi şekillenemiyecek kadar katı-dır çoğu zaman
bu yüzden
o yarımlık ve tamamlanmamışlık
çoğuna derinde bi yerde hep kalır…
geçmişi kirletmeme konusu böyle değil ama : )
geçmişi
çok sevdiğin bi fotoğraf gibi
iç cebinde taşırsan
hep
ve her badire de yoklayıp yeniden oradaki varlığından aldığın keyfi hissedersen
öyle kolay kirlenmez sanıyorum , bu günün karasından…
: )
Yazılarınız gerçekten çok güzel. Yüreğinize sağlık.
”Bir geçmişi kirletmek var bu günde, bir de kirlenmek dünde! Bir sen de yarım kalmak var, bir de ben de eksik olmak…”
Tebrikler Şair..