Geçmişe yönelik anılar zihinde canlandığında, istem dışı olarak canlanan anının iyi ya da kötü olmasına bağlı olarak; bir gülümseme belirir yüzümüzde, bir de hüzün. Kötü anılar zihinde canlandığında en sık dile getirilen cümlelerden biri; “şimdi ki aklım olsaydı”cümlesidir. İçinde;  keşke, özlem, öfke ya da yapılan hatalardan duyulan pişmanlık yer alır bu cümlenin. Bana göre ise  “şimdi ki aklım olsaydı” cümlesi hiç birşey ifade etmiyor. Şimdi ki akılla, 20 Yıl öncesinde yaşamış olmayı  istemek, sadece o yıllara hakaret olur gibi geliyor bana.

Belki biraz daha az güvenir, biraz daha az hata yapar, biraz daha az kalp kırar- kalbiniz kırılır, biraz daha az ele geçen fırsatlar tepilir, biraz daha az göz yaşı olurdu, ama bu şu an da sizi daha mutlu kılmaya yetmezdi. Bu cümleyi kullanmayı tercih edenlere şunu sormak lazım ; şimdi ki aklının sana şimdi de ne faydası var? Daha mı az hata yapıyor ya da daha mı az kalbin kırılıyor? Şimdi ki aklınla eline geçen fırsatları daha mı iyi değerlendiriyorsun? Emin olun tüm sorulara yanıt “hayır”dır. O halde; “şimdi ki aklım olsaydı” diyerek, geçmiş yıllarda ki sana hakaret etmiş olmuyor musun?

İyi ki hatalar yaptım.

İyi ki elime geçen fırsatları değerlendirmedim.

İyi ki kalbimin kırılmasına izin verdim.

İyi ki beni değiştirmelerine izin vermedim.

Ve iyi ki geçmişte acılar yaşadım ve o acıların beni güçlü kılmasını sağladım.

Geçmiş zamanı geri getirmek ya da değiştirmek imkansız. İmkansız birşey için şu an da, kendini sorgulamak veya geçmiş için acı çekmek, pişmanlık duymak niye? Geçmişte yapılan hataları tekrar etmemek ve o hatalardan ders alabilmek, pişmanlıktan daha iyi değil mi?

Eskiden hayatımdan çıkan tüm insanlar için üzüntü duyardım. Yokluklarına alışmak zor gelirdi. Arkadaşlarımı ya da dostlarımı kaybetmek dayanılmaz bir acı verirdi bana. Şimdi iyi ki diyorum; iyi ki hayatımdan çıkıp gitmişler. Ortada bir kayıp varsa o benim değil, onların kayıbı. Ne dostluğumu, ne de arkadaşlığımı haketmemişler. İyi ki sadece geçmişimdesiniz…

Geçmişi rafa kaldırmayın, çerçeveletip duvara asın! Rafa kalkmış bir geçmiş, ancak içinde pişmanlıklar taşır. Ama çerçeveye alınıp,  bir resim gibi duvara asılmış  geçmiş; yüzlerde gülümseme yaratır, resme baktıkça yapılan hatalar teker teker ortaya çıkar ve onlardan ders alınır. Geçmişte ki aklınla elde ettiğin başarısızlıklar, yüzüne çarpar ve şimdi ki aklınla nasıl başarılı olabileceğini gösterir.  O resme baktıkça “keşke” demenin ne kadar anlamsız, “iyi ki” demenin ne kadar önemli olduğunu anlamanın huzurunu duyarsın.

“Şimdi ki aklım olsaydı…” Demeyin! Şimdi ki aklınızı kullanın.