Nedensiz…
3 Yıl’a yakın blog geçmişim boyunca, yazı yazma konusunda bu kadar sıkıntı yaşadığım bir dönem olmamıştı. Aslında yazılacak o kadar çok mevzu varken, benim sıkıntı yaşıyor olmam garipsenecek bir durum. İşin doğrusu sıkıntı mevzu yaratmakta ya da yazmakta değil. Doğrusu; son bir yıl boyunca bir kitap yazacak kadar biriktirmiş olmama rağmen, bu birikimlerin yazıya dönüşememesi…
Bazen sizlere de olur mu? Delicesine yazmak istersiniz, tüm dünyaya hissettiklerinizi duyurmak istersiniz, ama elinizi – kolunuzu bağlayan birşeyler vardır ve siz yazamazsınız. İşte benimki de tam böyle birşey! Eskiden böyle sıkıntılarım yoktu. İçimden geçenleri paylaşmak, yanlış ya da doğru derdimi anlatmak çok kolaydı. Şimdi bu kadar zor olmasının nedeni; anlatmak için daha fazla istek duyuyor olmam olabilir.
Eveleyip-gevelemeye lüzum yok aslında. Uzun zamandır okuyucumu neden ihmal ettiğimi anlatmaya çalışıyorum, ama bunu anlatırken bile anlatmak istediklerimi, anlatamadığımı farkediyorum. Nihayet 2009′u en berbat yıl ilan edip, 2010′u sabırsızlıkla bekliyorum.
2009 değerlendirmesini yılın sonuna doğru yeniden yapacağım, ama şimdilik şu kadarını söylemeliyim; hem hayatımın en dibe vuruş yılı, hem çıkış, hem duygusal açıdan en mutlu oluş yılı, hem mutsuz… Öylesine tuhaf bir yıldı, ama bu yıl için gerçekten bir kitap yazabilirim.
Neden olmasın?!
Kategori: JerenCe
bilmiyorum farkındamıydınız ama bloga ne zamandır erişilemiyordu, bi’ an kapatıp gittiniz sandım
. yazamamak konusunda “oluyor böyle şeyler” deyip geçiyorum.
Kolay kolay bir yere gitmem merak etmeyin:)
Readera yeni bakabiliyorum, bir kaç gün önce neerelerdesiniz diye düşünmüştüm, ses verdiğinize sevindim.
Gelsin umutlarla dolu 2010, o zaman. Kitap, neden olmasın?
Özlendiğini bilmek güzel bir duygu, teşekkürler
Sizin olay kısa zamanda olmuş bitmiş. Benim baya bir uzun zaman sürdü. O kadar uzun sürdüki blogumun domain süresini uzatmayı bile unuttum. Ardından yazılarımı yedeklemeden hepsi kaybolup gittim. Belki mail adresimde hatırlarsınız.