2010, Beni Dinle!
Yeni yılın ilk karı yağıyor. Yeryüzü beyaza kesmiş, bir gelin edası var havada. Oysa ne umutlarla girdik yeni yıla, ne büyük beklentiler, dilekler, hayallerle… 2010 tüm dünya olarak senden çok şey bekliyoruz, ama sen daha ilk günden su koyuverdin. Beğenmedim gelişini, sevmedim seni… 2009′a “güle güle” derken, bizleri güldüreceğini zannetmiştik, ama anladık; yanıldık!
Hergün dünden daha kötü olacakmış gibi bir his var içimde, yağan kardan mıdır bilmem; buz kesmiş içim. Isıt istiyorum, ısınsın yüreklerimiz. Oysa sen ilk günden ayazlar serptin içimize. 2010, senden çok şeyler bekliyoruz; güzel, güneşli günler örneğin. Sonra gülümseyiş yüzlerde, yalansız-dolansız bir dünya istiyoruz. Acısız, huzurlu bir gün gelsin diye bekliyoruz.
Haklısın, bu kadar beklentiyi karşılaman imkansız. Seninde elinden gelen bir yere kadar nihayet…
2010, beni dinle! Bugün de ölmedim-ölemedim madem; daha iyi şeyler dilemek hakkım değil mi? Diliyorum işte; sadece huzur…
Sizler için bunlarıda karaladım
Kategori: JerenCe