İki Melek
Size muhtaç birilerinin olduğunu bilmek nasıl bir histir? Eğer muhtaç olan kişi, bir insansa, eminim pek çok egosu tavan yapmışlarınız, böbürlene böbürlene, bu fırsattan sonuna kadar faydalanır ve size muhtaç olan kişiye eziyet edersiniz -etmeyede bilirsiniz- Ama size muhtaç olan canlı, bir hayvansa, hele minicik bir hayvansa, egolarınızdan arınmış, ve sorumluluğunuzu sonuna kadar yerine getirmek için çaba sarfediyorsunuzdur. Elbette, gönüllü olarak bu işe kalkışmış ve onlardan birini, ailenizin bir ferdi haline getirmeyi düşünmüşseniz.
Benim iki meleğim var. Öylesine sevgiye ve ilgiye muhtaç… Kapıda yolumu gözleyen, içeriye girer girmez, peşimde pervane olan iki melek. Bana sevgilerini göstermek için, birbirleriyle yarışan iki melek. Onlara bakınca, ne kadar çaresiz olduklarını görüyorum. Bana bağımlı, yemek, su, sevgi ve şevkat vermemi bekleyen, iki çaresiz beden onlar. Öylesine dost ve sevgileri beklentisisiz, iki melek. Ağladığımda, patisiyle gözyaşıma dokunan, gözleriyle yaşadıkları hüznü anlatmaya çalışan iki melek. Başlangıçta bir taneydi, ama yalnız kalmasına vicdanım razı olmadığı için, arkadaşı olmasına karar verdim. İyiki de öyle yapmışım diyorum. Hiç bir canlı yapa yalnız olmamalı bu hayatta. Birbirlerine kol-kanat germeli, yol arkadaşı olmalılar.
İşte benim iki melek kedim:
Bazen o kadar bencil olabiliyoruz ki, ancak başka bir canlı türüne baktığımızda görebiliyoruz bu bencilliği. İnsan sadece kendini düşünmemeli, başka canlıların olduğunuda anımsamalı arasıra. Biri biraz ortalıktan kaybolduğunda, merak ederek aramaya çıkan, bulamayınca ağlamaya başlayan iki minik meleği gördüğümde, yazıklar olsun diyorum insanlığımıza… Birbirini merak etmeyen, acısını, kederini paylaşmayı bilmeyen, acımasız, bencil, duyarsız ve merhametsiz varlıklar oluvermişiz. Yazıklar olsun insanlığımıza ki, bizler insan, onlar hayvan olarak can bulmuş…
Sizler için bunlarıda karaladım
Kategori: JerenCe