Yeni yılın ilk karı yağıyor. Yeryüzü beyaza kesmiş, bir gelin edası var havada. Oysa ne umutlarla girdik yeni yıla, ne büyük beklentiler, dilekler, hayallerle… 2010 tüm dünya olarak senden çok şey bekliyoruz, ama sen daha ilk günden su koyuverdin. Beğenmedim gelişini, sevmedim seni…  2009′a “güle güle” derken, bizleri güldüreceğini zannetmiştik, ama anladık; yanıldık! Hergün dünden [...]

Ohh! nihayet kabus dolu 2009′un son gününü yaşıyoruz. Sırtımdan koskocaman tek haneli bir sayı kalkmış gibi hissediyorum. 2009′u tükettik artık ve umutlarımızı yeni gelen seneye aktarmaya başladık. Bir tesadüf müdür, yoksa gerçekten öyle mi bilemiyorum, ama tek sayılı senelerin uğursuzluk getirdiğine inanırım ve gerçekten benim için öyle olur. Bir yılda kendimi  inılmaz yaşlanmış ve bir [...]

3 Yıl’a yakın blog geçmişim boyunca, yazı yazma konusunda bu kadar sıkıntı yaşadığım bir dönem olmamıştı. Aslında yazılacak o kadar çok mevzu varken, benim sıkıntı yaşıyor olmam garipsenecek bir durum. İşin doğrusu sıkıntı mevzu yaratmakta ya da yazmakta değil. Doğrusu; son bir yıl boyunca bir kitap yazacak kadar biriktirmiş olmama rağmen, bu birikimlerin yazıya dönüşememesi…

Ekonomik kriz ile birlikte ticarete büyük darbeler vurmaya başlayan çeklerin vadesinden önce tahsil edilmesi , nihayet iş adamları başta olmak üzere pek çok kesimin baskısı ile, en azından 2009′un sonuna kadar ortadan kaldırılması için bir tasarı hazırlanmasına neden oldu. Bilindiği gibi mevcut düzenlemede, çeklerin üzerinde ödenmesi gereken bir tarih yer alıyor ve çeki alan kişi, [...]

2008′e girerken bir sürü dilekler diledik, umut tohumlarımızı ektik birer birer. Kimilerimizin umutları yeşerdi, kimilerimizin ise yeşeremedi bile. Şimdi 2009′a devrediyoruz dileklerimizi ve umutlarımızı; 2009′da Dünya’ya barış tohumları ekiyoruz, yeşermesi dileği ile, insanlığın kalbine sevgi pırıltıları diliyoruz hep parlasın diye. Ali Osman Yılmaz’ın Umut Dünyasının Çocukları adlı şiiri hislerime tercüman olur sanırım;