Bugün yaşadığım ruh haline en güzel tercüme, Oğuz Atay’dan geldi.  Yorum katmadan paylaşmak istediğim bu satırlar, Oğuz Atay’ın “Tutunamayanlar” adlı eserinden. Sayfa 223, paragraf 2 ve şöyle başlıyor: “Mahkemede, suçlu sandalyesinde, bilerek ya da işledikleri suçları bilmek zahmetine katlanacak kadar dahi düşünemediklerinden, bilmeyerek, eziyet eden, hor gören, aşağalıyan,

Nedir insan dediğin? İki çift göz, iki kulak, iki burun, kaş-göz, bir kalp… Velhâsıl, bir bedenden mi ibarettir insan? Aslında sadece ruh değil midir, insanı insan yapan? Ruhtur elbet! İnsan oğlundan geri kalacak tek kelime “Ruh.” Ruhlarımızla var olacağız sonsuza dek. Yaşarken huzur bulmasına izin vermediğimiz, huzur bulması için hiç birşey yapmadığımız ruhumuz için, sonsuzlukta [...]

Hiç kimse mükemmel değildir; ben de değilim. Mükemmel; kime göre, neye göre bilinmez. Bazen hiç birşey düşünmemek en iyisi. Hep birden beyninize hücum eden, aklınızı esir alan düşüncelerden sıyrılmak istersiniz. İşte o an hiç birşey düşünmemek en iyisi… Mükemmelliğin canı cehenneme! Yorganın altına sığınıp herşeyden, herkesten, kendinden kaçmak… Şöyle bir an, kısa bir an, ama çok [...]

Herşeyin hazır önümüze gelmesine öylesine alışmışız ki; biraz çaba harcanması gereken işlerden kolayca sıyrılmanın yollarını bulmak konusunda uzaman olmuşuz. Olmuşusuz diyorum çünkü; Milletçe hazırcılık genlerimize işlemiş de ondan. Bunun en büyük kanıtını; ekonomik şartlarımızın yetersizliği olarak gösterebiliriz. Avrupa ülkelerinde reşit sayılma yaşı 16′iken , ülkemizde bu yaş 18 ile sınırlı. Biraz korumacı bir aile yapısına [...]