Bugün yaşadığım ruh haline en güzel tercüme, Oğuz Atay’dan geldi.  Yorum katmadan paylaşmak istediğim bu satırlar, Oğuz Atay’ın “Tutunamayanlar” adlı eserinden. Sayfa 223, paragraf 2 ve şöyle başlıyor: “Mahkemede, suçlu sandalyesinde, bilerek ya da işledikleri suçları bilmek zahmetine katlanacak kadar dahi düşünemediklerinden, bilmeyerek, eziyet eden, hor gören, aşağalıyan,

Belirsizlikler insanı çıldırtır. Yoğun bakım ünitesinde yatan bir hastanın durumu gibidir belirsizlik… doktorlar “her an, her saniye durum değişebilir, belirsiz bir durumdur bu, ama kendinizi iyi ya da kötü her duruma hazırlayın” derler. Orada yatan sizin hastanızdır ve elini tuttuğunuz zaman, ona dokunduğunuzu hissedip-hissetmediğini bilemezsiniz. Sadece sizi hissediyor olmasını diler ve yapacağınız tek şey olan [...]