“Bir varmış, bir yokmuş ….. Onlar erdi muradına, biz çıkalım kerevetine!” Bütün masalların başı ve sonu böyledir. Onları masal yapan, var ve yok, mutlulukla biten son olmaları. Çocuklar bilirler; masallar gerçek değil, ama anlatılmak istenen temaları gerçektir. Çocukla, yetişkini birbirinden farklı kılan da budur belki! Yetişkinler, masalların gerçek hayatta olabileceğine inanmaz, “hayal ürünü, zırvalıklar” olarak görürler. Yetişkinler için bunlar, sakıncalı hayallerdir! Sonu mutlu biten bir hayal ancak, çocukların kurabileceği hayallerdir.
Gerçek hayatta bir “iyilik perisi” yoktur, ama çocuklar o iyilik perisinin gerçek olduğuna inanır çünkü; “iyilik perileri” sadece iyi insanları korur, iyi olmayı başaran her çocuğun bir perisi mutlaka vardır. Hayallerinde özgürdür onlar; “Süpermen” gibi uçamayacaklarını bilirler, ama “Süpermen”in insanlığı kurtarmak için yaratılan bir karakter olduğunu ve çocuk dünyalarında, ihtiyacı olan insanlar için özgürce uçabileceklerini hayal edebilirler. Yetişkinler, saçmalığından dolayı değil, özgür olmaktan korktukları için bunu hayal edemezler. (more…)
