17 Haziran 2008
Lafa gelince bir başkasına akıl vermekte üstümüze yokturda, söz konusu kendimiz olunca malesef o akıllar pek işe yaramaz.
Mantığımızın sürekli doğru seslerle bizi yönlenlendirmesine rağmen, o sese var gücümüzle kulaklarımızı tıkarız.
Yolunda gitmeyen bir ilişkisi mevcuttur ve bu ilişki her iki tarafada zarar verme noktasına varmıştır. Taraflar tam gaz ilerlerken; belki bilerek, belki de bilmeyerek birbirlerine hayatı dayanılmaz hale getirir. Sürekli ayrıl, barış konumunda ( eğer birde mazoşist duygular söz konu ise) sorunları belkide görmezden gelerek birbirlerini yıpratmaya devam ederler ( gün gelir boyumuz 1cm uzar ümidi ile) (more…)
