Aslında günler öncesinden ne yazacağıma karar vermiştim. Benim için çok önemliydi. Şimdi biraz önce vazgeçtim, yazacaklarımdan. JerenCe, Sadece Bir Günce ise önceden plan yapmaya gerek yok diye düşündüm.

Blog yazmaya karar verdiğimde; çok basit, sıradan şeyler düşünmüştüm. Sonra yapmak istediklerimle, blog dünyasının birbirinden çok farklı olduğunu gördüm, gördükçe de sevdim. Kimi zaman; aşırı gruplaşmalar sinirime dokunduysada, ben gitmek istediğim çizgiyi çoktan belirlemiştim.

Daha önce blog hakkında hiçbir fikrim yoktu aslında. Sevgili Halim, bana süpriz yapıp adıma bir domein almamış olsaydı, bir fikre sahip olacağımada zannetmiyorum. Eğer bir teşekkür gerekiyorsa; bu teşekkürün sahibi o. Daima kahrımı çektiği için, bana herşeyi öğrettiği için, desteğini hiç esirgemediği için ona, sonsuz teşekkürler. İyi ki varsın ve iyi ki orada biryerlerdesin!

Bir yıl boyunca hep içimden geldiği gibi; açık, samimi ve inatçı tutum sergilemeye çalıştım. Samimiyetime inananlar oldu, inanmayanlar oldu. Kimi zaman fikirlerimi desteklediniz, kimi zaman itiraz ettiniz. Bazıları erkek düşmanı ilan etti, bazıları geri kafalı. Daima inandığım şeylerin peşinden gittim ve bundan sonrada öyle olacak. Aslolan insandır, gerisi yalandır. Hiç bir zaman eleştirelerden kaçmadım, bundan sonrada kaçacak değilim. Her birey kendi yaptığından sorumludur ve ben kendi sorumluluklarımın farkındayım. Olaki hata yapmışımdır, doğruyu ifade edene saygı duyarım.

Umarım daha çok uzun seneler ben yine buradan dır dır etmeye devam ederim ve umarım siz hala bana destek vermek için oralarda biryerlerde olursunuz.  Beni yalnız bırakmayan tüm can dostlara teşekkürler.

Sürçi lisan ettiysem af ola!