Yeni yılın ilk karı yağıyor. Yeryüzü beyaza kesmiş, bir gelin edası var havada. Oysa ne umutlarla girdik yeni yıla, ne büyük beklentiler, dilekler, hayallerle… 2010 tüm dünya olarak senden çok şey bekliyoruz, ama sen daha ilk günden su koyuverdin. Beğenmedim gelişini, sevmedim seni…  2009′a “güle güle” derken, bizleri güldüreceğini zannetmiştik, ama anladık; yanıldık! Hergün dünden [...]

Ohh! nihayet kabus dolu 2009′un son gününü yaşıyoruz. Sırtımdan koskocaman tek haneli bir sayı kalkmış gibi hissediyorum. 2009′u tükettik artık ve umutlarımızı yeni gelen seneye aktarmaya başladık. Bir tesadüf müdür, yoksa gerçekten öyle mi bilemiyorum, ama tek sayılı senelerin uğursuzluk getirdiğine inanırım ve gerçekten benim için öyle olur. Bir yılda kendimi  inılmaz yaşlanmış ve bir [...]

2008′e girerken bir sürü dilekler diledik, umut tohumlarımızı ektik birer birer. Kimilerimizin umutları yeşerdi, kimilerimizin ise yeşeremedi bile. Şimdi 2009′a devrediyoruz dileklerimizi ve umutlarımızı; 2009′da Dünya’ya barış tohumları ekiyoruz, yeşermesi dileği ile, insanlığın kalbine sevgi pırıltıları diliyoruz hep parlasın diye. Ali Osman Yılmaz’ın Umut Dünyasının Çocukları adlı şiiri hislerime tercüman olur sanırım;

Blog küre vitrinini süslerde ben durur muyum hiç? Belki biraz beklerdim, ama sevgili Adonis bekleyemedi ve bana yeni yıl süprizi yaptı. Birkaç ay önce beğenip, beklemeye aldığım Agregado temasını optimize ederek bana yeni yıl hediyesi vermiş olduğu için, Adonise çok teşekkür ediyorum. Umarım bu süpriz sizlerinde hoşuna gitmiştir.

Nihayet 2007′nin son gününe geldik! Biraz bir yıl daha yaşlanmış olmanın verdiği burukluk, birazda yeni bir yıla girecek olmanın verdiği sevinç ile günü noktalıyacağız. 2007′ye girerken aynı duygular içinde girmiştik elbette. Benim için güzel bir yıl olduğunu söyleyemem. Belkide hatırlayabildiğim en berbat yıl oldu. Hatta, bundan sonraki hayatımda da etkisini kaybetmeyecek bir yıl. Biraz batıl inanç [...]