Zaman tünelinden geçerken, yolun sonuda bizi neyin karşılayacağını bilemeden, bazen ürkek, bazen korkak adımlarla hayatın akışına bırakıp kendimizi yola devam ediyoruz. Aslında bize eşlik ettiğini sandığımız ailemiz, dostlarımız, sevdiklerimiz yada birlikte yol almak istediğimiz insanların yolun sonunda bizlerle birlikte olamayacağını bile bile. Oysa biz hep yalnızdık, tıpkı doğarken olduğu gibi.Bizi hep kandırdı birileri; hayatta daha zengin, daha başarılı, daha idealist, daha bencil ve daha çok egoist olabilmek, daha mutlu olabilmektir dediler. Yürüyen ayaklarımız değil, onlara hükmeden beynimiz olduğunu bile bile mi inandık biz bu massallara ? Bir yerde mola verip baktıkmı aslında yürüyen değil, sürünen varlıklar olduğumuza? Hep durup dedikki ” zamanı geri çevirebilsem.” Zamanı geri çevirmek için düşünürken bile kaybettiğimiz zamanı hesaplamadık yada işimize gelmedi bu hesap.
  Hep haksızlığa uğradığımızdan yakındık, haksızlığaı uğradığımız anlarda kendimizde hiç kabahat bulmadık, haksızlığa uğramanın bir bedel olduğunu düşünmedik mesela. Zamanın birinde bir başkasının hakkını afiyetle yerken düşündük mü, günün birinde aynı haksızlığın başımıza gelebileceğini? Yalan yok dedik, ya olsada pembe yalandır dedik yine kendimizi kandırdık. Beyaz, siyah, pembe yalan olur mu hiç ? Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın dedik, ( :)) o yılanın bir gün bizi ısırabileceğini hiç hesaba katmadık. Eveledik, geveledik, kendimize herşeyden bir paye çıkardık. Gel birileri için birşeyler yapalım, yolunda gitmeyenleri yola koyalım demedik de bunu önerenlere Robin Hutluk sanamı kalmış dedik. Off ya biz aslında hep boş konuştuk, dolu göstermeye çalıştık. Oysa hayatta herşeyden vaz geçebilirdi insan, YALNIZLIĞI HARİÇ.
Yalnızığım yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin,
Yalnızlığım kanımsın, canımsın, sen benim çaresizliğimsin
 Yalnızlığım tek bilebildiğim sen benim vazgeçilmezimsin.

Sizler için bunlarıda karaladım

• Eski bir fotoğraftan gelen melodi
• Güvenebilmeyi diliyorum
• 20 Kasım, ‘Çocuk Hakları Günü’nü kutluyoruz. Nerede? Sosyete de!
• Önlenemeyen kapkaç mağdurluğu
• Toplumun yüz karası, aile içi şiddet zanlısı

Bu yazı 37 kez okundu

Etiket: insan, zaman

Bu yazı Cuma, Temmuz 27th, 2007 at 22:36 tarihinde ve JerenCe kategorisinde bulunuyor. İsterseniz bu yazıyı yapılan yorumları RSS 2.0 haber kanalından takip edebilir, sizde yorum yazabilir, ve geri izleme bağlantısını kullanabilirsiniz.